Κυριακή, 2 Ιουνίου 2013

Η πέμπτη νόσος στο παιδί

Η πέμπτη νόσος είναι λοίμωξη που προκαλείται από παρβοϊό.

Συγκεκριμένα:
Η πέμπτη νόσος ονομάζεται έτσι γιατί είναι η 5η από τις συνήθεις παιδικές λοιμώξεις που προκαλούν πυρετό και εξάνθημα -οι άλλες είναι η ιλαρά, το ροδόχρουν εξάνθημα, η ερυθρά και η οστρακιά και μερικές φορές η ανεμευλογιά. Η πέμπτη νόσος είναι λιγότερο σοβαρή από τις άλλες τέσσερις και η αιτιολογία της είναι μία ομάδα ιών που είναι γνωστοί ως παρβοϊοί, οι οποίοι προσβάλλουν τόσο τους ανθρώπους όσο και τα ζώα. Οι περισσότεροι από αυτούς δεν προκαλούν νόσο.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Το εξάνθημα που είναι ενδεικτικό της πέμπτης νόσου μοιάζει με «μάγουλο που έχει χαστουκιστεί», δηλαδή τα μάγουλα είναι κόκκινα, αλλά το εξάνθημα μπορεί να εμφανιστεί και στα άνω και κάτω άκρα, και σπάνια στον κορμό. Μπορεί να έχει τη μορφή επίπεδων ερυθρών κηλίδων, δακτυλίων ή μεγάλων κηλίδων ή κόκκινου δέρματος. Η άσκηση ή το μπάνιο μπορεί να επιδεινώσουν το εξάνθημα. Η θερμοκρασία του παιδιού συνήθως είναι λίγο αυξημένη και μπορεί να έχει πονόλαιμο ή πονοκέφαλο. Εξάρσεις της πέμπτης νόσου εμφανίζονται συνήθως την άνοιξη και στην αρχή του καλοκαιριού και προσβάλλουν τα παιδιά ηλικίας 5 έως 14 ετών. Οι επιπλοκές της νόσου μπορεί να περιλαμβάνουν οξεία ανεπάρκεια του μυελού των οστών (ο μυελός παύει να παράγει ερυθρά και λευκά αιμοσφαίρια και αιμοπετάλια) και πόνο των αρθρώσεων.


Πώς αντιμετωπίζεται;

Το εξάνθημα της πέμπτης νόσου μπορεί να επιμείνει για δύο εβδομάδες αλλά δεν χρειάζεται θεραπεία. Το παιδί δεν μεταδίδει τη νόσο όταν είναι παρόν το εξάνθημα. Μπορεί να γίνει επάλειψη με μία καταπραϋντική κρέμα ή λοσιόν στο εξάνθημα αν δημιουργεί κνησμό. Επίσης, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει στο παιδί ένα αντιπυρετικό. Μη δίνετε ασπιρίνη σε παιδιά ή ενήλικες με πυρετό, καθώς η ασπιρίνη έχει συνδεθεί με το σύνδρομο Reye, μία δυνητικά θανατηφόρο πάθηση. Η ανάρρωση απαιτεί περίπου 10 ημέρες, με ξεκούραση και λήψη πολλών υγρών.
πηγή: www.e-child.gr

Πληροφορίες για τον παρβοϊό:
Παρβοϊός Β19 είναι μέλος της Erythrovirus, γένος του''Parvoviridae''.
Στον άνθρωπο το αντιγόνο P είναι ο κυτταρικός υποδοχέας για παρβοϊό B19 ιό που προκαλεί λοιμώδες ερύθημα (πέμπτη ασθένεια) σε παιδιά.

Ο Παρβοϊός στην εγκυμοσύνη:
Ο ΠΑΡΒΟΪΟΣ Β19 ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΜΙΚΡΟΣ, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΣ DNA ΙΟΣ. ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΓΝΩΣΤΟΣ ΠΑΘΟΓΟΝΟΣ ΠΑΡΒΟΪΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ. ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΠΟΙΚΙΛΙΑ ΚΛΙΝΙΚΩΝ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΑΣΘΕΝΩΝ. ΣΕ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΑΤΟΜΑ Η ΛΟΙΜΩΞΗ ΣΥΧΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗ. ΛΟΙΜΩΔΕΣ ΕΡΥΘΗΜΑ Η ΠΕΜΠΤΗ ΝΟΣΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΧΝΟΤΕΡΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ. H ΚΛΙΝΙΚΗ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΟ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΝΗΛΙΚΕΣ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΗΘΩΣ ΗΠΙΑ ΚΑΙ ΜΗ ΕΙΔΙΚΗ. ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΜΗ ΕΙΔΙΚΗΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ΑΡΚΕΤΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΡΒΟΪΟ Β19 ΥΠΟΔΙΑΓΙΓΝΩΣΚΟΝΤΑΙ. ΥΨΗΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΕΓΚΥΕΣ ΠΟΥ: (Α) ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΑ, ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ Η ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ, (Β) ΕΙΝΑΙ ΜΗΤΕΡΕΣ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ Η ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ, (Γ) ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΑΡΡΩΣΤΩΝ ΠΟΥ ΔΥΝΗΤΙΚΑ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΒΛΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ. ΔΙΑΠΛΑΚΟΥΝΤΙΑΚΗ ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΕΧΕΙ ΑΝΑΦΕΡΘΕΙ ΣΤΟ 1/3 ΤΩΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ ΟΞΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ ΤΗΣ ΕΓΚΥΟΥ. ΤΑ ΕΜΒΡΥΑ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΕΥΑΛΩΤΑ ΣΤΗ ΛΟΙΜΩΞΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ ΚΑΙ ΕΑΝ ΠΡΟΣΒΛΗΘΟΥΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΚΔΗΛΩΣΟΥΝ ΣΟΒΑΡΗ ΑΝΑΙΜΙΑ, ΥΔΡΩΠΑ Η ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΕΜΒΡΥΪΚΟ ΘΑΝΑΤΟ. ΜΕ ΤΑ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ Η ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΑΝΩΜΑΛΙΩΝ ΣΤΑ ΠΡΟΣΒΕΒΛΗΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ ΕΜΒΡΥΑ ΔΕ ΔΙΑΦΕΡΕΙ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ, ΓΙ' ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΔΕ ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΡΟΣΒΟΛΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ. ΌΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΒΕΒΛΗΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ ΕΜΒΡΥΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΟ ΑΠΟΨΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΚΛΙΝΙΚΩΝ. Η ΠΡΩΤΗ ΟΜΑΔΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΜΕ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΕΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΕΣ ΜΕΤΑΓΓΙΣΕΙΣ. Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΟΜΑΔΑ ΥΙΟΘΕΤΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΤΕΡΟ ΤΡΟΠΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ Η ΦΥΣΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΥΤΟΠΕΡΙΟΡΙΖΟΜΕΝΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ. ΕΙΔΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΑΝΤΙ-ΙΙΚΟΥΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ ΜΕ Γ-ΣΦΑΙΡΙΝΗ ΚΑΙ ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ ΜΕ ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΒΟΪΟ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΜΕΣΟ ΜΕΛΛΟΝ. ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ, Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΚΘΕΣΗΣ ΣΤΟΝ ΙΟ.



ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ: Η λοίμωξη από παρβοϊό Β19 είναι συχνή σ΄ολόκληρο τον κόσμο. Το 5-10% των παιδιών ηλικίας 2-5 ετών και το 50%, έως 15 ετών έχουν ανιχνεύσιμα επίπεδα IgGαντισωμάτων έναντι του παρβοϊού Β19. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται στο 60% και 90% σε άτομα ηλικίας έως 30 ή άνω των 60 ετών, αντίστοιχα (Anderson LJ, 1987; Cohen BJ and Buckley MM, 1988).
Η ετήσια συχνότητα ορομετατροπής σε Β19 έγκυες γυναίκες που δεν έχουν εκτεθεί σε παρβοϊό Β19 ανέρχεται σε 1.5% (Koch WC and Adler SP, 1989). Η κορυφαία συχνότητα της νόσου Lymeπαρατηρείται σε παιδιά ηλικίας 4-10 ετών.
ΠΑΘΟΓΕΝΕΣΗ : Ο παρβοϊός Β19 προκαλεί κατά προτίμηση λοίμωξη των ταχέως διαιρούμενων κυττάρων, όπως είναι τα προγονικά ερυθροειδή κύτταρα του μυελού των οστών (Ozawa K et al, 1986).
Στη διάρκεια της 1ης εβδομάδας της νόσου αναπτύσσεται ιαιμία συνοδευόμενη από συστηματικές εκδηλώσεις (πυρετός, κακουχία) και ελάττωση του αριθμού των ερυθροειδών κυττάρων στον μυελό των οστών. Όταν η ιαιμία κορυφωθεί, παρατηρείται μείωση του αριθμού των δικτυοκυττάρων, ακολουθούμενη από αναιμία, η οποία σπάνια γίνεται κλινικά αντιληπτή, εκτός εάν ο ασθενής έχει ήδη ελάττωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, και ενίοτε από λευκοπενία και θρομβοπενία.
Η εμφάνιση των IgM αντισωμάτων έναντι του παρβοϊού Β19 στον ορό την 2η εβδομάδα της νόσου αντιστοιχεί στην ύφεση της ιαιμίας. Την 3η εβδομάδα μετά τον ενοφθαλμισμό εμφανίζονται ειδικά IgGαντισώματα στον ορό, το χαρακτηριστικό λοιμώδες ερύθημα και η αρθροπάθεια. Το εξάνθημα αντιστοιχεί στην παρουσία των IgGαντισωμάτων και παρατηρείται μετά την ύφεση της ιαιμίας, οπότε ο ιός παύει να μεταδίδεται.
Ο μηχανισμός της αρθροπάθειας που συνοδεύει την λοίμωξη από παρβοϊό Β19 είναι άγνωστος. Στο αρθρικό υγρό ασθενών με αρθροπάθεια συνδεόμενη με λοίμωξη από παρβοϊό Β19 έχει ανευρεθεί ιογενές DNA (Dijkmans BA et al, 1988; Kandolf R et al, 1989). Παρόμοια, παρβοϊός RA-1 έχει απομονωθεί στον αρθρικό υμένα ενός ασθενούς με κλασική ΡΑ.

ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ: Η λοίμωξη από παρβοϊό Β19 εκδηλώνεται με εξάνθημα (λοιμώδες ερύθημα), εμβρυικό ύδρωπα, αιμοφαγοκυτταρικό σύνδρομο, απλαστικές κρίσεις (σε ασθενείς με χρόνια αιμολυτική αναιμία) και αρθρικές εκδηλώσεις. Πάντως, οι περισσότεροι ασθενείς με λοίμωξη από παρβοϊό Β19 είναι συνήθως ασυμπτωματικοί (Chorba T et al, 1986).
Λοιμώδες ερύθημα(erythema infectiosum).Προσβάλλει συνήθως παιδιά ηλικίας 4-10 ετών και είναι το συχνότερο νόσημα το συνδεόμενο με λοίμωξη από παρβοϊό Β19.
ΚΛΑΣΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΛΟΙΜΩΞΗΣ ΑΠΟ ΠΑΡΒΟΪΟ Β19 ΚΑΙ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ
Στάδιο 1:
· Περίοδος επώασης
· Ήπιες πρόδρομες εκδηλώσεις
· Ιαιμία
· Ελλειψη ερυθροειδών προγονικών κυττάρων
· Ανάπτυξη ειδικών IgMαντισωμάτων έναντι του παρβοϊού Β19
Στάδιο 2:
· Εξάνθημα προσώπου ή εικόνα «ραπισμένης παρειάς»
· Υποχώρηση ιαιμίας
· Ανάπτυξη ειδικών IgG αντισωμάτων έναντι του παρβοϊού Β19
Στάδιο 3:
· Δαντελωτό, ερυθηματώδες κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα στον κορμό και τα μέλη
· Υποχώρηση εξανθήματος μετά από 1-3 εβδομάδες
ΚΛΙΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΣΤΑΔΙΩΝ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ
1οστάδιο:
· Παρατηρείται μετά από περίοδο επώασης του ιού διάρκειας 4-14 ημερών
· Χαρακτηρίζεται από ήπιο πρόδρομο νόσημα με χαμηλό πυρετό, κεφαλαλγίες και γαστρεντερικά συμπτώματα
· Συχνά περνάει απαρατήρητο και αντιστοιχεί στην περίοδο της ιαιμίας και της μετάδοσης του ιού
2οστάδιο:
· Παρατηρείται 3-7 ημέρες μετά το πρόδρομο στάδιο και συχνότερα στα παιδιά, παρά στους ενήλικες
· Χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση έντονου ερυθηματώδους εξανθήματος στο πρόσωπο, το οποίο έχει τους εξής χαρακτήρες :
·  Εντοπίζεται συνήθως στις παρειές του προσώπου, αλλά φείδεται της ρινικής γέφυρας και των περιστοματικών περιοχών, δίνοντας την χαρακτηριστική εικόνα «ραπισμένης παρειάς» («slapped cheek»).
· Μπορεί να επιδεινωθεί εάν εκτεθεί στις ηλιακές ακτίνες και συχνά αναπαράγεται με την τοπική εφαρμογή θερμότητας ή πίεσης ή από συγκινησιακούς παράγοντες
· Μετά την ύφεσή του συνήθως υποτροπιάζει μετά από έκθεση στον ήλιο ή θερμό λουτρό ή μετά από φυσικές δραστηριότητες. Η υποτροπή μπορεί να εμφανισθεί αρκετούς μήνες ή εβδομάδες μετά την οξεία λοίμωξη.
· Στο 20% των περιπτώσεων συνοδεύεται από ήπιες συστηματικές εκδηλώσεις (πονόλαιμο, ευερεθιστότητα, κεφαλαλγία, πυρετό, αρθραλγίες, εμέτους, διάρροιες, ανορεξία, βήχα και κακουχία).
3οστάδιο:
·  Παρατηρείται 1-4 ημέρες μετά την εμφάνιση του εξανθήματος του προσώπου
· Χαρακτηρίζεται από δαντελωτό, ερυθηματώδες, κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα  στον κορμό και τα μέλη, το οποίο μπορεί να είναι κνιδωτικό και συχνά εφήμερο, και υποτροπιάζει σε διάστημα 1-3 εβδομάδων. Αντιστοιχεί στην ανάπτυξη των ιογενών αντισωμάτων, γι΄ αυτό και οι ασθενείς με εξάνθημα λοιμώδους ερυθήματος δεν μεταδίδουν πλέον την νόσο.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τι σκέφτεστε...