Σάββατο, 1 Ιουνίου 2013

Αντισώματα θυρεοειδούς και εγκυμοσύνη

Είναι ένα θέμα που γνωρίζω ότι "καίει" πολύ κόσμο... Τα αντισώματα θυρεοειδούς για πολλούς είναι ένας αόρατος εχθρός, ένας εχθρός που δεν εξετάζεται, δυστυχώς, εγκαίρως από όλους τους γυναικολόγους και ένας εχθρός που χρειάζεται τα κατάλληλα "όπλα", για να αντιμετωπιστεί. 
Ακούω κόσμο γύρω μου, πραγματικά, να υποφέρει από υπογονιμότητα λόγω των συγκεκριμένων αντισωμάτων, να χάνει παιδάκια, να μην μπορεί να αποκτήσει παιδί κι αυτό δεν μπορούσε να με αφήσει ανεπηρέαστη. 
Έχω την ευτυχία, όμως, ένα πολυαγαπημένο μου πρόσωπο που δοκιμάστηκε με τα αντισώματα θυρεοειδούς να μου κάνει την τιμή να μοιραστεί τις πολύτιμες γνώσεις του και τη μεγάλη εμπειρία του γύρω από το συγκεκριμένο θέμα. Πιστεύω ότι αυτή η ανάρτηση θα βοηθήσει πολλές γυναίκες να ανοίξουν τα μάτια τους στο πρόβλημα αυτό, να βρουν λύσεις, να βρουν τα κατάλληλα πρόσωπα και να γίνουν σύντομα μητέρες!
Εύχομαι από τα βάθη της ψυχής μου καλή λευτεριά στο κορίτσι μας και ελπίζω η ιστορία της να φανεί βοηθητική και να γίνουν και πολλές άλλες γυναίκες μανούλες!


"Η δική μου μάχη με τα αντισώματα θυρεοειδούς


Η γνωριμία μου με τα αντισώματα θυρεοειδούς έγινε εξαιτίας αποβολών πρώτου τριμήνου που βίωσα. Κατά τον έλεγχο για τις αποβολές αυτές, διαγνώστηκα με θυρεοειδή, συγκεκριμένα αυξημένα αντισώματα θυρεοειδούς και ορμόνες εντελώς εκτός ορίων. Αρχικά μου το παρουσίαζαν όλοι ως κάτι πολύ απλό, κάτι που το έχουν εκατομμύρια γυναίκες και που παρ' όλα αυτά δεν εμποδίζει την γονιμότητά τους, υπονοώντας εμμέσως πλην σαφώς ότι δεν έφταιγε ο θυρεοειδής για τις αποβολές μου.

Ωστόσο, όσο προχωρούσαν οι εξετάσεις μου και δεν βρισκόταν άλλη αιτία για τα δεινά που είχα τραβήξει, τόσο κάτι μέσα μου μου έλεγε ότι τα πράγματα δεν ήταν και τόσο απλά τελικά.
Από εκεί και πέρα αρχίζει ένας μαραθώνιος με ενδοκρινολόγους, υπερήχους θυρεοειδούς, συνεχόμενες εξετάσεις, χάπια και εμένα να απορώ όλο και περισσότερο γιατί δε συλλαμβάνω πλέον "στο φτερό", όπως πριν, παρόλο που τώρα το ορμονικό μου προφίλ είναι ρυθμισμένο.
Για να μην τα πολυλογώ, πήγα σε αρκετούς ενδοκρινολόγους, "ανώνυμους" και "επώνυμους", που όλως τυχαίως ο καθένας είχε τη δική του διάγνωση και μέθοδο αντιμετώπισης. Πρώτη φορά είδα τόσο μεγάλη διάσταση στην αντιμετώπιση του ίδιου προβλήματος.

integrativehealthforwomen.blogspot.com


Από την άλλη πλευρά, προσπαθούσα να βρω στο διαδίκτυο διάφορες παρόμοιες περιπτώσεις που τα είχαν καταφέρει, για να πάρω  λίγο τα πάνω μου.
Κάπου εκεί ανακάλυψα γυναίκες που είχαν το ίδιο ή παρόμοιο πρόβλημα με μένα και που μίλαγαν για την υπογονιμότητα που τους είχαν δημιουργήσει αυτά τα αντισώματα, για το τριπάκι των εξωσωματικών που είχαν μπει εξαιτίας αυτών και για διάφορες μεθόδους αντιμετώπισης που υιοθετούσαν οι γιατροί τους.
Και κάπου εκεί κατάλαβα ότι δεν έχω δει καν την αρχή του παγόβουνου. Άρχισα να ψάχνομαι σαν τρελή στο διαδίκτυο και να διαβάζω κυρίως ξένα σάιτ για το θέμα αυτό. Και όσο διάβαζα τόσο απογοητευόμουν και έλεγα ότι δε θα τα καταφέρω ποτέ. Εκατομμύρια γυναίκες ανά τον κόσμο δεν κατάφερναν να κάνουν παιδιά εξαιτίας αυτών των αντισωμάτων. Και το κυριότερο; Οι περισσότερες από αυτές είχαν αποβολές, επωμίζονταν δηλαδή το κόστος απώλειας μιας ζωής πέρα από την δική τους, εξαιτίας αυτων των ηλίθιων αντισωμάτων…. Ή τουλάχιστον έτσι διατείνονταν!!!
Απλώς δεν μπορούσα να το δεχτώ! Δεν μπορούσα να δεχτώ ότι δεν υπάρχει λύση στις μέρες μας για κάτι τέτοιο.

Μίλησα στην ενδοκρινολόγο μου εντελώς ανοικτά, της είπα τους φόβους μου και τις σκέψεις μου, την ρώτησα ευθέως αν θα βοήθαγε η κορτιζόνη ή η δεξομεθαζόνη, που ειχα διαβάσει ΜΟΝΗ μου στο ίντερνετ ότι χρησιμοποιούνται ως μέσο καταστολής των αντισωμάτων αυτών. Η απάντησή της ήταν ότι δεν μπορεί να εγγυηθεί τίποτα, ότι ναι μεν έχουν χρησιμοποιηθεί και τα δύο σκευάσματα σε περιπτώσεις υπογονιμότητας και αποβολών, αλλά τα αποτελέσματά τους είναι αντιφατικά και ότι σε κάθε περίπτωση δεν είναι θέμα του ενδοκρινολόγου, αλλά του γυναικολόγου για το αν θα χορηγήσει το ένα ή το άλλο σκεύασμα. Ο ενδοκρινολόγος ήταν υπεύθυνος και αρμόδιος να διατηρεί τις ορμόνες του θυρεοειδούς στα σωστά για την γονιμότητα επίπεδα. Από εκεί και πέρα θα έπρεπε να επιληφθεί ο γυναικολόγος.
Ο γυναικολόγος που είχα τότε ούτε που να το ακούσει! Όχι μονο δεν πίστευε ότι έφταιγε ο θυρεοειδής, αλλά ούτε καν ήθελε να ασχοληθεί! Θεωρούσε ότι αυτό ήταν πεδίο της ειδικότητας του ενδοκρινολόγου!
Κάπου εκεί αλλάζω γυναικολόγο και πάω στον γυναικολόγο που έχω μέχρι και σήμερα. Ο άνθρωπος μου είπε ανοικτά την άποψή του, με έστειλε σε αιματολόγο θεωρώντας ότι τα αντισώματα του θυρεοειδούς είναι απόρροια ενός γενικότερου προβλήματος του ανοσοποιητικού και ότι έπρεπε να το κοιτάξουμε εκτενέστερα. Άλλωστε μιλάμε για αυτοάνοσο νόσημα, άρα υπήρχε μια λογική στο ότι σχετίζεται με το ανοσοποιητικό!
Ο αιματολόγος μού έκανε διάφορες εξετάσεις μεταξύ των οποίων και ανοσοφαινότυπο στον οποίο όντως βγήκε ένας λόγος αυξημένος που σχετιζόταν άμεσα με τα αντισώματα αυτά. Δεν μπαίνω σε ιατρικές λεπτομέρειες, γιατί πολύ απλά δεν είμαι γιατρός και δεν ξέρω αν θα τα πω σωστά. Ξέρω μόνο ότι ο αιματολόγος μού συνέστησε να κάνω μια προσπάθεια για εγκυμοσύνη ελεγχόμενα, ώστε να κάνουμε ταυτόχρονα θεραπεία είτε με κορτιζόνη είτε με ορούς δεξομεθαζόνης, ώστε να κρατήσουμε τα αντισώματα αυτά χαμηλά. Όσες έχετε τα αντισώματα αυτά γνωρίζετε ότι δεν πρόκειται να σας εγκαταλείψουν ποτέ. Το μόνο που μπορεί να γίνει είναι απλώς να μειωθούν.
Έτσι και έγινε. Επιλέχθηκε η θεραπεία με ορό δεξομεθαζόνης αντί της κορτιζόνης, καθώς η δεξομεθαζόνη έχει λιγότερες παρενέργειες. Ωστόσο γνωρίζω και άλλες περιπτώσεις που έγινε εξωσωματική και χρησιμοποιήθηκε κορτιζόνη (μεντρόλ ή πρεζολόν) πριν και κατά την διάρκεια της προσπάθειας με θετικά αποτελέσματα σε γυναίκες που μέχρι τότε είχαν μόνο αποτυχημένες προσπάθειες.
Προσωπικά έκανα ορούς δεξομεθαζόνης: έναν λίγες μέρες μετά την περίοδο, έναν κατά τις μέρες της ωορρηξίας, έναν με το που είχα θετικό τεστ και έναν μόλις ακούσαμε καρδιακή λειτουργία. Από εκεί και πέρα και καθ' όλη την κύηση, ελέγχαμε τόσο τον θυρεοειδή ανά 20ημερο με την ενδοκρινόλογο όσο και κάποιους αιματολογικούς δείκτες με τον αιματολόγο, χωρίς ωστόσο να χρειαστώ τελικά περαιτέρω θεραπεία.
Σε λίγες μέρες  περιμένω το παιδί μου και προσεύχομαι να πάνε όλα καλά, και για μένα και για εκατομμύρια άλλες γυναίκες που αντιμετωπίζουν τέτοια θέματα, και το μόνο που θέλω να υπογραμμίσω μέσα από την ιστορία  μου είναι ότι λύσεις υπάρχουν, ακόμα και όταν όλα δείχνουν το αντίθετο και πελαγώνουμε, αρκεί να επιμείνουμε.

Μ."


4 σχόλια:

  1. χαίρομαι πολύ που διάβασα την ιστορία σου!
    έχω και εγώ ψηλά αντισώματα..και ενώ διαβάζω συνεχώς στο διαδίκτυο ότι θα έρπεπε να πάρω Τ4 ο γυναικολόγος και ενδοκρινολόγος μου λένε ότι η λύση είναι η χορήγηση κορτιζόνης από την στιγμή που οι τιμές του θυροειδή είναι φυσιολογικές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. καλησπέρα,
    δυστυχώς είχα κι εγώ ίδια εμπειρία με αποβολές όπως εσύ. δεν θέλω να γίνομαι αδιάκριτη αλλά θα το εκτιμούσα εάν υπήρχε δυνατότητα να μου πεις ποιος είναι ο γυναικολόγος σου γιατί κι εγώ βρίσκομαι σε παρόμοιο αδιέξοδο. το e-mail μου είναι phaedra_1@hotmail.com.

    ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. καλημέρα ,
    δυστυχώς και εγώ αποβολές (και πολύ υψηλα αντιθυρεοειδικα αντισωματα μονιμα). Μηπως μπορουσες να δωσεις και σε μενα τα στοιχεια των γιατρων σου;Το email μου είναι eleni252003@yahoo.com
    ευχαριστω πολυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή φίλη, ο ένας γιατρός δυστυχώς δεν βρίσκεται στη ζωή πια (ο γυναικολόγος).
      Όσο για καλές ενδοκρινολόγους θα σας πρότεινα την κα Κιαπέκου και την κα Λαμπρινουδάκη. Τίμιες και καλοί γιατροί!

      Διαγραφή

Τι σκέφτεστε...