Σάββατο, 22 Ιουνίου 2013

Αποβολή και παλίνδρομη κύηση. Έτυχε ή μήπως όχι;



Πόσες φορές, τον τελευταίο καιρό, έχουμε ακούσει τις φράσεις: «Απέβαλα», «έχασα το μωράκι μου, «είχα παλίνδρομη κύηση, ξαφνικά σταμάτησε η καρδούλα του». Είναι τόσο μα τόσο δυσάρεστο… 
Τα τελευταία χρόνια ειδικά έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις το φαινόμενο αυτό… Κάποιοι λένε ότι φταίει το περιβάλλον, τα τρόφιμα, ο αέρας που αναπνέουμε, αποτελέσματα της κακής διαχείρισης του πλανήτη μας… Κάποιοι άλλοι λένε ότι αυτές συνέβαιναν από πάντοτε, απλώς τότε δεν είχαμε όλα αυτά τα ιατρικά μέσα, όπως υπερήχους και εξετάσεις αίματος, για να αντιληφθούμε μια πρώιμη αποβολή ή μία πρώιμη παλίνδρομη κύηση. Ίσως να μην έχουν άδικο. Γι’ αυτό άλλωστε υπήρχε και σε μεγάλο βαθμό θνησιμότητα στις γυναίκες από αποβολές, εξωμήτριες κυήσεις, τοκετούς κ.τ.λ.
Οι περισσότερες γυναίκες που έχουν επισκεφτεί έναν γυναικολόγο έπειτα από μία ή δύο αποβολές ακούν τη φράση: «Έτυχε. Να προσπαθήσετε ξανά». Οι γιατροί καλά κάνουν και δεν αγχώνουν τις γυναίκες και τους περνούν αισιόδοξα μηνύματα. Αλλά, υπάρχει ένα μεγάλο αλλά... Πράγματι έτυχε; Μήπως για όλα υπάρχει μία αιτία; Όσο και να έχουν οι γιατροί που μας παρακολουθούν την καλύτερη διάθεση να μας βοηθήσουν, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να νιώσουν τον πόνο που περνά το ζευγάρι που είτε δεν μπορεί να συλλάβει είτε χάνει από αποβολές τα παιδιά του...  

Αν θέλετε την άποψή μου, τίποτα δεν είναι τυχαίο…
Θα σας παρουσιάσω με συντομία τα αποτελέσματα ερευνών ενός εξαιρετικού κέντρου του “Locus Medicus”, στο οποίο οφείλω κι ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί συνέβαλαν αποφασιστικά, ώστε να αποκτήσουμε τη Μαρία μας... Πιστεύω ότι θα φανεί σε πολλούς από εσάς –ειδικά σε κάποιους που βρίσκεστε σε απόγνωση- χρήσιμο… 
Ας ξεκινήσουμε:
Αλήθεια, πότε μία γυναίκα θεωρείται ότι είναι έγκυος; Όταν η ορμόνη χοριακή γοναδοτροπίνη υπερβεί τις 10 μονάδες. Μόνο οι ιστοί που προέρχονται από έμβρυο μπορούν να παράγουν την ορμόνη αυτή, η οποία μπορεί να ανιχνευτεί στο αίμα. Αν οι μονάδες ήταν λιγότερο από 10 μονάδες αυτό σημαίνει ότι η κύηση διακόπηκε πρώιμα, δεν πρόλαβε καλά- καλά να εμφυτευτεί το έμβρυο. Γι’ αυτό το λόγο και πολλές αποτυχημένες προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης (με αρνητική χοριακή) ή πολλές φυσικές προσπάθειες που δεν ελέγχθηκαν ποτέ, θα μπορούσαν να είναι στην πραγματικότητα πρώιμες παλινδρομήσεις ή απορρίψεις εμβρύων που δεν ήταν δυνατόν να ανιχνευτούν στο αίμα της γυναίκας.
Επομένως, το «δεν έχω μείνει έγκυος» ή «προσπαθούμε 2 χρόνια και δεν έχω συλλάβει» είναι πολύ σχετικά.
Θα μπορούσαμε να κατατάξουμε τις αιτίες αποβολών σε 5 κατηγορίες: (α) ανοσολογικές και ιογενείς (β) γενετικές (γ) θρομβοφιλικές (δ) ορμονικές και (ε) λοιμώδεις μη ιογενείς.
Ένα ζευγάρι θα μπορούσε να έχει ένα από αυτά τα προβλήματα ή και συνδυασμό κάποιων από τα παραπάνω.
(α) Ανοσολογικές και Ιογενείς αιτίες. Σύμφωνα με τις απόψεις των ερευνητών, οι αιτίες αυτές αφορούν ποσοστό μεγαλύτερο  από 80% των υπογόνιμων ζευγαριών και αποτελούν τον κυριότερο λόγο που χρήζει αντιμετώπισης από εξειδικευμένους επιστήμονες. Η πλειοψηφία των ανοσολογικών αιτίων υπογονιμότητας φαίνεται ότι αποδίδεται σε ιογενείς κυρίως λοιμώξεις της γυναίκας.
Αναλυτικότερα η παρουσία μιας ομάδας ιών (των ερπητοϊών στους οποίους περιλαμβάνεται και ο ιός του απλού έρπη) βρέθηκε ότι είναι η βασικότερη αιτία της αύξησης κάποιων τοξικών κυττάρων στο αίμα που είναι γνωστά σαν ΝΚ κύτταρα ή φυσικοί φονείς ή natural killer cells. Αυτά είναι γνωστά κύτταρα που η συγκέντρωσή τους είναι αυξημένη στο αίμα γυναικών με ιστορικό υπογονιμότητας άγνωστης αιτιολογίας. Πολύ μεγάλο ποσοστό ( >50 %) γυναικών με πρόβλημα σύλληψης εμφανίζει αύξηση των ΝΚ κυττάρων στο αίμα. Φαίνεται ότι στη συντριπτική πλειοψηφία η αύξηση οφείλεται στην παρουσία ερπητοϊών στο αίμα των γυναικών. Εύκολα αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα αυτό με την χορήγηση κατάλληλης αντιερπητικής θεραπείας. Μέχρι σήμερα, οι μέθοδοι που εφαρμόζονταν για την ανίχνευση της παρουσίας ιών φαίνεται ότι δεν ήταν καθόλου ευαίσθητες. Με την χρήση όμως των μοριακών (DNA) τεχνικών αποκαλύπτεται ότι οι ιοί υπάρχουν μέσα μας σε πολύ μεγαλύτερη συχνότητα από αυτή που οι επιστήμονες υπολόγιζαν. Στην παρούσα φάση, την ερευνητική μας ομάδα απασχολεί η παρουσία αντίστοιχων ιών και στο σπέρμα (φόβος για κάθετη μετάδοση προς το έμβρυο). Το προβλεπόμενο αποτέλεσμα της παρουσίας αυτής είναι η αδυναμία του εμβρύου για επαρκή πολλαπλασιασμό, η απόρριψη του μολυσμένου εμβρύου από τους αμυντικούς  μηχανισμούς της γυναίκας και γιατί όχι η δημιουργία λειτουργικών προβλημάτων του εμβρύου που μπορούν να φανούν σε όψιμες φάσεις της κύησης. Η περιεκτικότητα των σπερματοζωαρίων σε μικροοργανισμούς δεν έχει απασχολήσει τον ιατρικό κλάδο σε παγκόσμιο επίπεδο.  Σύμφωνα με την δική μας άποψη, η καθαρότητα του γενετικού υλικού του πρώτου κυττάρου του εμβρύου είναι θεμελιώδους σημασίας.
Η ειδική διερεύνηση του σπέρματος για ιούς αποτελεί κανόνα και η ελπίδα ότι η αντιμετώπιση του προβλήματος θα δώσει λύση στο πρόβλημα πολλών ζευγαριών τείνει από ελπίδα να γίνει πεποίθηση. 
akinolatomilola.wordpress.com
(β) Γενετικές Βλάβες. Μεγάλο ποσοστό περιστατικών με αποβολές ή παλίνδρομες κυήσεις οφείλεται σε καρυοτυπικές (χρωμοσωμικές) αιτίες. Αναφέρεται ότι οι καρυοτυπικές ανωμαλίες των εμβρύων υπερβαίνουν το 50 % των αυτόματων αποβολών πρώτου τριμήνου. Όμως τις περισσότερες φορές δεν γίνεται διαγνωστική απόξεση και έτσι δεν λαμβάνεται υλικό για καρυοτυπική ανάλυση. Έτσι κι αλλιώς, στις περιπτώσεις αυτές η φύση ενεργεί σωστά, απορρίπτοντας τα έμβρυα και προφυλάσσοντας αποτελεσματικά τον πληθυσμό από την δημιουργία εκ γενετής προβληματικών οργανισμών. Οι εγκυμοσύνες αυτές δεν σώζονται. Συνήθως αφορούν γυναίκες μεγάλης ηλικίας και δεν υπάρχει προληπτικός τρόπος να μην επαναληφθούν.
Για την ανδρική υπογονιμότητα εκτός από τις χρωμοσωμικές ανωμαλίες, άλλοι σημαντικοί γενετικοί παράγοντές που υπεισέρχονται είναι οι μικροελλείψεις του χρωμοσώματος Υ (ιδιαίτερα συχνές σε περιπτώσεις αζωο /ολιγοσπερμίας) και οι μεταλλάξεις του γονιδίου της κυστικής ίνωσης (CFTR), που αποτελούν «σήμα κατατεθέν» ιδιαίτερα των περιπτώσεων αποφρακτικής αζωοσπερμίας (CBAVD).
Σύμφωνα με τις οδηγίες της Αμερικανικής Ένωσης Αναπαραγωγικής Ιατρικής, και οι τρεις προαναφερθείσες γενετικές αιτίες ανδρικής υπογονιμότητας (χρωμοσωμικές ανωμαλίες, μικροελλείψεις στο Υ και μεταλλάξεις κυστικής ίνωσης) χρήζουν διερεύνησης στις περιπτώσεις αζωοσπερμίας ή βαριάς όλιγο / ασθενοσπερμίας,. Τη λύση προσφέρει εδώ η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, πάντοτε μετά από γενετική συμβουλή. Θεωρούμε πολύ σημαντική την πληροφορία για κίνδυνο μετάδοσης των ανωμαλιών του χρωμοσώματος Υ και της κυστικής ίνωσης. Στην πρώτη περίπτωση ο μέσω IVF αποκτηθείς αρσενικός απόγονος θα έχει οπωσδήποτε προβλήματα γονιμοποίησης όπως και ο πατέρας του, ενώ στην περίπτωση της κυστικής ίνωσης πρέπει να τηρηθεί συγκεκριμένη διαδικασία διερεύνησης.
(γ) Θρομβοφιλικές αιτίες: Aφορούν λογικά τις αποβολές και σε μικρότερο βαθμό ή καθόλου τη δυσκολία στη σύλληψη. Στις περιπτώσεις αυτές υπάρχει αυξημένη δυνατότητα θρομβώσεων των αγγείων του ενδομητρίου στην περιοχή εμφύτευσης με αποτελέσμα την αναστολή της ροής του αίματος μέσα στα αγγεία και την ανεπαρκή τροφοδοσία του εμβρύου με θρεπτικά συστατικά. Στη θέση εμφύτευσης του εμβρύου ιστολογικά φαίνεται συμφόρηση των αγγείων του ενδομητρίου, ρήξη του τοιχώματός του και αιμορραγίες με επακόλουθες νεκρώσεις της περιοχής τροφοδοσίας του εμβρύου. Αποδίδονται κυρίως σε γενετικές βλάβες παραγόντων της πήξης οι οποίες έχουν κληρονομηθεί από τον ένα ή και από τους δύο γονείς της γυναίκας. Η αντιμετώπιση γίνεται με την χορήγηση ουσιών που παρεμποδίζουν την πήξη του αίματος. Το ενδιαφέρον στο σημείο αυτό είναι ότι στις περιπτώσεις αυτές συνήθως δεν διαπιστώνεται ο λόγος που προκαλεί την θρομβοφιλική διάθεση.
Διάφοροι μολυσματικοί παράγοντες, όπως ο κυτταρομεγαλοϊός, μπορούν να υπεισέρχονται στη δημιουργία του προβλήματος μέσω προσβολής των αγγείων. Στις περιπτώσεις αυτές συστήνεται προληπτική αντιιική θεραπεία (βαλ-ακυκλοβίρη) ή αντιμετώπιση με χορήγηση ανοσοσφαιρίνης.

www.mommyish.com
(δ) Ορμονικές αιτίες: Aφορούν κυρίως την ανεπάρκεια της δράσης της προγεστερόνης.
Η ορμόνη αυτή που φυσιολογικά παράγεται σε μεγάλες ποσότητες από το ωχρό σωμάτιο (το σημείο της ωοθήκης όπου έγινε η ωορρηξία) φαίνεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο στη ματαίωση της απόρριψης του εμβρύου, κυρίως μέσω παρεμποδιστών της φλεγμονής, των οποίων προκαλεί την παραγωγή. Όλα τα πρωτόκολλα εξωσωματικής γονιμοποίησης αλλά και οι σπερματεγχύσεις συμπληρώνονται με την χορήγηση προγεστερόνης (Utrogestan, Crinone κλπ) μέχρι να γίνει γνωστό το αποτέλεσμα της προσπάθειας. Το πρόβλημα είναι ότι η δράση της προγεστερόνης δεν είναι άμεσα μετρήσιμη. Είναι μεν συνάρτηση της συγκέντρωσης της ορμόνης, όμως εξαρτάται σίγουρα και από άλλους παράγοντες (συγκέντρωση προλακτίνης, οιστρογόνων, υποδοχέων προγεστερόνης κ.λ.π.) Μια άλλη γνωστή ορμονική αιτία είναι η αύξηση της ορμόνης FSH πάνω από κάποιο επίπεδο. Η αύξηση αυτή μας γνωστοποιεί ότι οι ωοθήκες δεν υπακούουν στην παραγγελία του οργανισμού να παράγει καλής ποιότητας ωάρια και αυτό συνήθως συμβαίνει φυσιολογικά λίγα χρόνια πριν την εμμηνόπαυση. Αν αυτό συμβεί πρώιμα, π.χ. σε ηλικία τριάντα πέντε (35) ετών, τότε τον πρώτο λόγο έχει ο ενδοκρινολόγος. Σήμερα υπάρχουν πολλές δυνατότητες διερεύνησης και αντιμετώπισης, αλλά και πολλά περιθώρια προόδου της υπάρχουσας γνώσης.
(ε) Λοιμώδεις μη ιογενείς αιτίες τόσο στον άνδρα όσο και στην γυναίκα: Κατά την άποψή μας αποτελούν βασικότατους παράγοντες υπογονιμότητας και αποβολών.
Μικροοργανισμοί όπως το Μυκόπλασμα και το Ουρεάπλασμα έχοντας σαν ορμητήριο τον προστάτη μπορούν να μειώνουν σημαντικά τη συγκέντρωση και την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων. Όμως, και το ενδομήτριο (η θέση εμφύτευσης) προσβάλλεται από μικρόβια και ιδιαίτερα το Ουρεάπλασμα σχετίζεται με αυτόματες αποβολές. Θεωρούμε ότι η παρουσία του μικροοργανισμού αυτού (Ουρεάπλασμα) πρέπει να ερευνάται σε κάθε περίπτωση και να αντιμετωπίζεται στο ζευγάρι ταυτόχρονα.
Δυστυχώς παγκοσμίως εμφανίζεται το πρόβλημα των ψευδώς αρνητικών αποτελεσμάτων όταν η ανίχνευση γίνεται με τους συμβατικούς τρόπους διερεύνησης (καλλιέργειες κλπ). Επιπρόσθετα, για τα Χλαμύδια, η εξέταση του ιστού περιόδου έχει και προληπτική σημασία αφού αυτός ο μικροοργανισμός είναι ο κύριος υπαίτιος για τις αποφράξεις των σαλπίγγων και σοβαρότατος παράγοντας για εξωμήτρια (σαλπιγγική) εγκυμοσύνη.
Άλλοι σχετιζόμενοι παράγοντες. Η ενδομητρίωση αποτελεί ένα ακόμα παράγοντα υπογονιμότητας, η φύση του οποίου παραμένει αδιευκρίνιστη. Στην ενδομητρίωση παρατηρείται ανάπτυξη έκτοπων τμημάτων ενδομητρίου έξω από τη μήτρα τα οποία υπακούουν στις κυκλικές ρυθμίσεις των ορμονών. Λόγω διαφορετικής εξειδίκευσης δεν έχουμε διαμορφωμένη άποψη για το θέμα, όμως επισημαίνονται πολλές περιπτώσεις στις οποίες το επιθυμητό αποτέλεσμα ήλθε ύστερα από θεραπεία για ενδομητρίωση. Προς το παρόν απαιτείται λαπαροσκόπηση για τη διάγνωσή της διότι δεν υπάρχει αξιόπιστη εργαστηριακή εξέταση. Επιπλέον δεν μπορεί να υπολογιστεί εκ των προτέρω - μόνο δυνητικά – η κλινική σημασία της παρουσίας της στην υπογονιμότητα κάθε ζευγαριού. Άλλοι λόγοι αυτοάνοσης φύσης, όπως οι θυρεοειδίτιδες και άλλες νόσοι του θυρεοειδή αδένα της γυναίκας συνοδεύουν την υπογονιμότητα άγνωστης αιτιολογίας.
(πηγή: Locus Medicus)
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε:

2 σχόλια:

  1. Συμφωνα με τις τελευταίες έρευνες και συμφωνα με τους γιατρούς πλέον το ουραιοπλασμα δεν ευθύνεται για τις αποβολές και τις παλινδρομες κυήσεις..μάλιστα πολλες γυναίκες το εμφανίζουν στην εγκυμοσύνη και έπειτα υποχωρεί χωρις καμια θεραπεία..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δυστυχώς για τα χλαμύδια και το ουρεόπλασμα υπάρχουν διχασμένες έρευνες...

      Διαγραφή

Τι σκέφτεστε...