Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

Όταν το παιδί παρουσιάζει νυχτερινούς τρόμους

Έπρεπε να περάσουν αρκετές μέρες, για να καταφέρω να γράψω το συγκεκριμένο θέμα. Διότι δεν είναι ένα ζήτημα που το προσεγγίζω θεωρητικά, το βίωσα και δε σας κρύβω ότι πέρασαν μέρες να το ξεπεράσω. Οι νυχτερινοί τρόμοι, όπως ονομάζονται, διαφέρουν από τους εφιάλτες. Είναι φρικτό να το ζει ένας γονιός, γιατί δεν μπορεί να βοηθήσει το παιδί του που υποφέρει.

Οφείλεται σε υπερβολική κούραση ή σε αρρώστια και γενικότερα στην υπερδιέργεση του εγκεφάλου. Πριν 10 μέρες περίπου επισκεφτήκαμε την Κέρκυρα για 2 μέρες. Η Μαρία είναι ένα δύσκολο παιδί στο μεσημεριανό ύπνο. Φταίμε κι εμείς που δεν επιμείναμε να κοιμηθεί την ημέρα της επιστροφής μας. Δεν είναι κακό –ξέρετε- να παραδεχόμαστε τα λάθη μας οι γονείς, διότι έτσι γινόμαστε καλύτεροι και βοηθάμε τα παιδιά μας να μεγαλώσουν σωστά. Στην επιστροφή, λοιπόν, η πτήση ήταν απογευματινή και η Μαρία από την υπερένταση της ετοιμασίας δεν κοιμήθηκε για μεσημέρι. Μπήκαμε στο αεροπλάνο, λοιπόν, κι άρχισε να μου λέει «Μαρία, φοβάται». Είχε και αναταράξεις η αλήθεια είναι… Στην προσγείωση κοιμήθηκε… Όλα καλά!

Την βάζουμε στο καρεκλάκι του αυτοκινήτου κοιμισμένη. Λίγο πριν φθάσουμε στο σπίτι, ξυπνά και αρχίζει όχι απλώς να κλαίει, αλλά να ουρλιάζει τρομαγμένη σαν να έβλεπε κάτι άλλο γύρω της, σαν να μη μας έβλεπε εμάς, με τα μάτια της ορθάνοιχτα, τόσο τρομαγμένα που ακόμα και τώρα που το σκέφτομαι γεμίζουν δάκρυα τα μάτια μου… Κι έτσι ακριβώς ήταν, αλλά πού να φανταστούμε… Σταματάμε το αμάξι και πήγα στο πίσω κάθισμα να την ηρεμήσω. Κοιμάται πάλι στην αγκαλιά μου μετά από λίγα λεπτά και πολύ μα πολύ κλάμα…
Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε δύο φορές κατά τη διάρκεια της νύχτας, τη μία φορά κράτησε αρκετά λεπτά, τη δεύτερη φορά λιγότερο από μισό λεπτό. Η ψυχή μας χίλια κομμάτια. Τα πόδια μου έτρεμαν. Έπρεπε να βρω δύναμη να μην αρχίζω κι εγώ να κλαίω από φόβο και στεναχώρια, γι’ αυτό που βίωνε το καχυποπτούλι μου…
Τι συμβαίνει στο παιδί μας; Φοβήθηκε το ταξίδι; Έχει κάποια λοίμωξη; Συμβαίνει κάτι πιο σοβαρό;

www.sheknows.com 
Η νύχτα ατέλειωτη. Περίμενα να ξημερώσει, για να επισκεφτούμε τον παιδίατρο. Η αλήθεια είναι ότι είχα διαβάσει στο παρελθόν σχετικά με τη σημασία του ύπνου στα παιδιά, καθώς προλαβαίνουν να επεξεργαστούν μόνο συγκεκριμένο αριθμό εικόνων και να τα τακτοποιήσουν στο υποσυνείδητο. Επομένως, όταν οι εικόνες είναι καταιγιστικές και η ξεκούραση λίγη το νευρικό τους σύστημα ταράζεται, καταρρέει.
Τελικά, ο παιδίατρος το επικύρωσε, ήταν νυχτερινός τρόμος οφειλόμενος σε υπερβολική κούραση. Μας είπε να μην ανησυχούμε, ότι συμβαίνει σε αρκετά παιδιά, όταν ξεπερνούν τα όρια των σωματικών τους αντοχών ή όταν περνούν κάποια στρεσογόνα περίοδο. Μας πρότεινε να διατηρούμε μία ρουτίνα ύπνου, εφόσον είναι τόσο υπερδραστήρια και κουράζεται πολύ.
Οι νυχτερινοί τρόμοι συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του βαθέως ύπνου κι όχι του REM. Συνήθως παρουσιάζονται αφού το παιδί έχει κοιμηθεί 15 λεπτά με 1 ώρα και παρουσιάζεται στο 1-6% των παιδιών. Η αναστάτωση που παρουσιάζει το παιδί είναι φοβερή. Κλαίει γοερά, είναι απίστευτα τρομαγμένο, λειτουργεί σαν να βλέπει παράξενα πράγματα γύρω του. Θυμάμαι την Μαρία μου να κοιτάζει γύρω της με ορθάνοιχτα μάτια και να κλαίει γοερά. Την αγκαλιάσαμε σφιχτά μέχρι να κοιμηθεί ξανά. Όταν το παιδί βιώνει νυχτερινό τρόπο, δε βλέπει πατέρα και μάνα, αλλά ζει με ανοιχτά τα μάτια τον εφιάλτη. Ποτέ μη φωνάξετε στο παιδί σας, όταν βιώνει νυχτερινό εφιάλτη! Το παιδί την επόμενη μέρα δε θυμάται τίποτα. Έτσι ακριβώς έγινε και με τη Μαρία. Όταν άρχισα να το συζητώ με άλλες μανούλες, είχαν κι εκείνες να μου εξιστορίσουν τη δική τους εμπειρία: πολλά παιδάκια που βιώνουν νυχτερινό τρόμο, φθάνουν στο σημείο να βλέπουν αράχνες, φίδια, μυρμήγκια, κατσαρίδες, τίγρεις ή ακόμη και άλλους ανθρώπους μέσα στο δωμάτιο.

Εύχομαι κανένα παιδάκι να μην περάσει αυτή την εμπειρία και κανένας γονιός να μη νιώσει αυτόν τον τρόμο για το παιδί του! Να είστε όλοι καλά και να προσέχετε τα παιδάκια σας! Ας προσπαθήσουμε να διατηρούμε όσο αυτό είναι δυνατόν ήρεμο το περιβαλλον στο οποίο μεγαλώνει το παιδάκι μας και να φροντίσουμε να ξεκουράζονται σωστά!

2 σχόλια:

  1. Και εγώ τα ίδια ζω με το αγοράκι μου που είναι τεσσάρων.Πότε θα σταματήσει αυτό το μαρτύριο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή φίλη, σας καταλαβαίνω απολύτως. Μόνο ένας τρόπος υπάρχει να τους περιορίσετε και να τους εξαφανίσετε. Να φροντίζετε να ξεκουράζετε το παιδί. Να μην φθάνει να καταρρέει από την κούραση και να κοιμάται. Να δημιουργείτε συνθήκες ηρεμίας, γαλήνης, ένα μπανάκι πριν τον ύπνο. Υπομονή θα περάσουν!

      Διαγραφή

Τι σκέφτεστε...