Κυριακή, 26 Μαΐου 2013

Πιπίλα και μωρό



Μήπως το να θέλει πιπίλα το μωρό σας δεν είναι και τόσο κακό;
Σύμφωνα με έρευνες, οι ψυχολόγοι τονίζουν ότι, όταν το μωρό πιπιλάει, εκκρίνονται στον οργανισμό του οι ενδορφίνες, ορμόνες που το κάνουν να αισθάνεται πολύ όμορφα. Το μωράκι καθησυχάζεται και ηρεμεί με το πιπίλισμα. Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει ότι πρέπει να ξεπεράσετε τα όρια και να αφήνετε το μωράκι σας διαρκώς με την πιπίλα στο στόμα, γιατί μπορεί να δημιουργηθούν προβλήματα από τη συνεχή της χρήση, όπως είναι η καθυστέρηση στην ομιλία και στην επικοινωνία με το περιβάλλον του.

πηγή: womenshealthissue.wordpress.com

Μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι από το 1ο έτος το παιδί αρχίζει να έχει λιγότερη ανάγκη το πιπίλισμα και βρίσκει άλλους τρόπους, για να ηρεμεί, για παράδειγμα να έχει αγκαλιά το αγαπημένο του κουκλάκι.
Μην υποτιμάτε το πιπίλισμα, γιατί στη συγκεκριμένη ηλικιακή φάση το μωρό βρίσκεται στο λεγόμενο στοματικό στάδιο. Το μωρό, λοιπόν, αντλεί την ισορροπία του και την ηρεμία του μέσα από το στόμα του. Γι’ αυτό το λόγο βλέπουμε ότι πολλά μωράκια εκτός από την πιπίλα έχουν στο στόμα και τα δάκτυλά τους.
Το ξέρατε ότι η πιπίλα, σύμφωνα με έρευνες, μειώνει την πιθανότητα αιφνίδιου θανάτου κατά 90%; Πράγματι, καθώς βοηθά στην παροχή αέρα στους πνεύμονες.  Επίσης το πιπίλισμα λειτουργεί ως ερεθισμός που δρα θετικά στην καλύτερη ανάπτυξη των μηχανισμών του εγκεφάλου που ελέγχουν την αναπνοή.
Θα ήταν καλό, όμως, να αποφεύγεται η χρήση της πιπίλας από πολύ νωρίς, αν μία γυναίκα επιθυμεί να θηλάσει, για να μη διαταραχθεί ο θηλασμός.
Ο δρ Λουκ Ματράνγκα, πρώην πρόεδρος της Ακαδημίας Γενικής Οδοντιατρικής και αναπληρωτής καθηγητής στην Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Creighton, στην Όμαχα της Νεμπράσκα τονίζει ότι «Κάθε ενδεχόμενο πρόβλημα με τα δόντια του μωρού ή τις υποκείμενες οστικές δομές μπορεί να διορθωθεί, εάν το παιδί πάψει να χρησιμοποιεί την πιπίλα μεταξύ 2 και 3 ετών». (πηγή:www.paidiatros.gr)
Επιπλέον, είναι προτιμότερη η χρήση της πιπίλας από το πιπίλισμα του δακτύλου, καθώς το τελευταίο μπορεί να δημιουργήσει ορθοδοντικά προβλήματα. Θυμάμαι τον παιδίατρό μας, στην επίσκεψή μας για τον καθιερωμένο εμβολιασμό μας, να παρατηρεί τη μικρή να έχει βάλει τρία δάκτυλα στο στόμα και να με ρωτά: «Πιπίλα δε θέλει;».
Η αλήθεια είναι ότι το καχυποπτούλι ίσως είναι από τις εξαιρέσεις, καθώς δεν έχει μεγάλη αγάπη στην πιπίλα, την χρησιμοποιεί μερικές φορές κατά την ώρα του ύπνου, αλλά δεν την αναζητά ούτε έχει εξάρτηση από αυτή...
Επίσης, θυμάμαι την περίοδο που τα μωράκια έχουν κολικούς, η μπέμπα μας να έχει ελάχιστα πονάκια... Είχα παρατηρήσει ότι, όταν είχε αυτά τα ήπια πονάκια και βύζαινε την πιπίλα της, αεριζόταν και ανακουφιζόταν πολύ. Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο το γεγονός ότι πολλοί υποστηρίζουν ότι η πιπίλα ανακουφίζει από τους κολικούς.
Τα παραπάνω δεν τα αναφέρω, για να υποστηρίξω τη χρήση της πιπίλας. Προσωπικά σε όλα τα θέματα της ζωής μου είμαι του μέτρου. Οι απαγορεύσεις είτε από τη μία είτε από την άλλη πλευρά δε με βρίσκουν σύμφωνη. Το μέτρο είναι πάντοτε το άριστο. Τα μωράκια νιώθουν σιγουριά, ασφάλεια και ανακούφιση με το πιπίλισμα. Δεν ξέρω αν πρέπει να του το στερήσουμε μόνο και μόνο για να λέμε: Ααα, εγώ δε θα βάλω πιπίλα στο μωρό μου!!!
Έχω διαβάσει και τις απόψεις υπέρ της πιπίλας και τις απόψεις κατά. Αυτό, όμως, που με οδήγησε να χρησιμοποιήσω με μέτρο την πιπίλα στη μικρούλα μου είναι το ένστικτό μου. Ειδικότερα, παρατηρούσα ότι μερικές φορές την ημέρα το καχυποπτούλι γκρίνιαζε, επειδή νύσταζε ή ήθελε παρηγοριά. Της έδινα το στήθος μου το οποίο το ήθελε πολύ να το πιπιλίσει, αλλά με το που έβγαζε γάλα από το πιπίλισμα, έδειχνε μπουχτισμένη και έκλαιγε. Τι να έκανα; Αφού έβγαζα γάλα!!! Τότε δοκίμασα την πιπίλα και είδα ότι ουσιαστικά την έχει ανάγκη!!! Δεν μπορώ να την κάνω με το ζόρι να ξεπεράσει πρόωρα το στοματικό στάδιο!!! Θέλω να την αφήσω να περάσει στο επόμενο στάδιο μόνη της και όταν αυτή είναι έτοιμη!!! Όταν εκείνη θα νιώσει ασφαλής!!!
Τώρα για τις μανούλες που θέλουν να βοηθήσουν τα μωράκια τους να ξεπεράσουν τη χρήση της πιπίλας, πιστεύω ότι οι παρακάτω πληροφορίες θα τις βοηθήσουν πολύ.
Πρώτα απ’ όλα να σας περιγράψω έναν πολύ όμορφο τρόπο που είδα να χρησιμοποιείται σε γνωστή εκπομπή του εξωτερικού με τη γνωστή σε όλους μας «νταντά». Η «νταντά», λοιπόν, προσέγγισε ένα αγοράκι που δεν ήθελε να αποχωριστεί την πιπίλα του με έναν φάκελο όμορφα στολισμένο που υποτίθεται ήταν από τη νεράιδα της πιπίλας, η οποία του ζητούσε να μαζέψει τις πιπίλες του, να τις βάλει στο φακελάκι, να τις στείλει στη νεράιδα κι εκείνη με τη σειρά της να τις δώσει σε παιδάκια που τις έχουν ανάγκη, μια κι εκείνο μεγάλωσε πια... Το αγοράκι ανταποκρίθηκε άμεσα, έβαλε τις πιπίλες του στο φάκελο της νεράιδας και τις έστειλε- υποτίθεται- σ’ εκείνη. Στη συνέχεια η «νταντά» έστειλε απάντηση από τη νεράιδα μ’ ένα δωράκι, ευχαριστώντας το αγοράκι για τη γενναιοδωρία του. Το παιδάκι αυτό δεν ξαναέβαλε πιπίλα στο στόμα του. Βρήκα την ιδέα καταπληκτική, καθώς όχι μόνο κατάφερε να αποχωριστεί την πιπίλα, αλλά έμαθε να μοιράζεται τα προσωπικά του αντικείμενα δίνοντας –υποτίθεται- τις πιπίλες του σε άλλα παιδάκια!!!
Άλλες προτάσεις:
Το παρακάτω βιβλίο μου φαίνεται επίσης ιδιαίτερα βοηθητικό:
Πιπίλα μου γλυκιά (ΡΑΝΙΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΡΗ) είναι ένα ενδιαφέρον εικονογραφημένο βιβλιαράκι:
«Ο Λευτέρης είναι ένα αγοράκι που αγαπάει πολύ την πιπίλα του. Πλησιάζει όμως η στιγμή να την αποχωριστεί για πάντα! Το ποτάμι θα την ταξιδέψει μακριά, στην όμορφη πιπιλολίμνη, όπου την περιμένουν οι αδελφές της. Αλλά ο Λευτέρης δε στενοχωριέται, γιατί τον περιμένει μια υπέροχη έκπληξη…».

Πώς αλλιώς μπορείτε να βοηθήσετε το μωρό σας να απαλλαγεί από την πιπίλα. Εξαιρετικές οι συμβουλές από την παρακάτω πηγή: www.gyn.gr:
  • «Περιορίστε το χρόνο που επιτρέπετε στο παιδί σας να χρησιμοποιεί την πιπίλα. Επιτρέψτε του μόνο κατά τη διάρκεια του ύπνου και όταν νομίζετε πως θα τον ηρεμήσει.
  • Μπορείτε να βγάλετε τον αέρα που υπάρχει στην πιπίλα τρυπώντας την.
  • Αν δεν το έχετε κάνει ακόμη κάντε το. Αντικαταστήστε το μπιμπερό με το δοχείο τουλάχιστον για τα υγρά που παίρνει κατά τη διάρκεια της ημέρας.
  • Αντικαταστήστε την ανακούφιση που παρέχει η πιπίλα όταν είναι εκνευρισμένο και κλαίει με άλλα μέσα όπως μία ζεστή αγκαλιά, τα αγαπημένα του παιχνίδια.
  • Περιορίστε την ανία του παιδιού σας, που πιθανόν να αποτελεί και μία αιτία για την οποία αναζητά την πιπίλα, με το να το στρέφετε σε κάποια ευχάριστη δραστηριότητα για να το κρατάτε απασχολημένο.
  • Στην αρχή της προσπάθειας δώστε επιλογές στο παιδί σας. Πείτε του πως μπορεί να επιλέξει εκείνο πότε θα χρησιμοποιεί την πιπίλα και σταδιακά περιορίστε αυτές τις επιλογές.
  • Παρέχετε υποκατάστατα για να κρατάτε το στόμα του απασχολημένο, όπως να τραγουδάτε ένα τραγούδι, να παίζετε κάποιο μουσικό όργανο ή να του δίνετε ένα σνάκ να τρώει.
  • Ποτέ μην χρησιμοποιείται την απειλή της τιμωρίας για να εξαναγκάσετε το παιδί σας να σταματήσει αυτή τη συνήθεια και μπορείτε να του δίνετε κάτι που του αρέσει ως ανταμοιβή.
  • Προσπαθήστε να μάθετε το παιδί σας να ελέγχει τα νεύρα του με το να σας εκφράζει αυτό που θέλει λεκτικά.
  • Επίσης, ποτέ μην απογοητεύετε το παιδί σας και μην το αποκαλείται κοροϊδευτικά «μωρό» επειδή έχει ακόμα ανάγκη την πιπίλα. Όσο πιο πολύ ανήσυχο και στεναχωρημένο γίνεται από τη δική σας συμπεριφορά τόσο περισσότερο θα ζητάει την πιπίλα.
  • Επαινέστε το παιδί σας και δίνετέ του πολύ προσοχή όταν την παρατάει κάπου και να του λέτε πόσο περήφανη είστε που επιτέλους μεγαλώνει.
Αν το παιδί σας την ξαναζητήσει (και πιθανώς να το κάνει) μην ενδώσετε. Θυμίστε του πως η πιπίλα πάει έφυγε και ότι πως τώρα πια έχει μεγαλώσει. Μην ξεχνάτε πως η διαδικασία αυτή θα είναι μακρά και πιθανότατα οδυνηρή ιδιαίτερα αν το παιδί σας είναι ιδιαίτερα προσκολλημένο στην πιπίλα. Φροντίστε να έχετε αρκετά αποθέματα υπομονής. Κάποια μέρα αυτή η πιπίλα θα είναι μία γλυκιά εμπειρία της βρεφικής του ηλικίας».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τι σκέφτεστε...